Tanıya giden yol
Baş dönmesinde ilk soru “nasıl bir baş dönmesi?” değil, “ne zamandan beri, ne kadar sürüyor ve neyle geliyor?” olmalıdır. Zamanlama ve tetikleyici hastayı dört vestibüler sendromdan birine yerleştirir; her sendromun kendi ayırıcı tanısı ve hedefe yönelik yatak başı muayenesi vardır.1,2
- TiTrATE: Timing (zamanlama), Triggers (tetikleyiciler) And Targeted Examination (hedefe yönelik muayene).1
- Akut vestibüler sendromda yaygın iyi huylu neden vestibüler nörit, en önemli tehlikeli neden posterior dolaşım inmesidir; ayrım HINTS ile yapılır.1,3
- Tetiklenen epizodik sendromda BPPV ve ortostatik hipotansiyon, spontan epizodik sendromda vestibüler migren ve Ménière hastalığı öne çıkar; tehlikeli karşılıkları santral pozisyonel nistagmus ve vertebrobaziler TIA’dır.1
- Aşağıdaki araç bu mantığı adım adım uygular: sendromu seçin, bulguları işaretleyin, olası tanıları ve sıradaki adımı görün.
Adım adım tanı
Yükleniyor…
Hastalıkları yan yana karşılaştır → · Yaşa göre ön tanı → · Atak süresi haritası →
Neden zamanlama ve tetikleyici?
Klasik yaklaşım hastayı yakınmanın niteliğine (“dönme” mi, “sersemlik” mi) göre sınıflar. Ancak hastalar bu nitelikleri tutarsız tarif eder ve aynı hastalık farklı biçimlerde anlatılabilir; bu yüzden yakınmanın türü tanıyı güvenilir biçimde yönlendirmez. Zamanlama ve tetikleyici ise daha tutarlı bilgi verir ve doğrudan bir ayırıcı tanı listesine götürür.1
Bárány Society’nin vestibüler belirti sınıflaması (ICVD) da tanıları akut, epizodik ve kronik vestibüler sendromlar olarak gruplar. Epizodik sendromda tetikleyiciler; baş hareketi, pozisyon değişikliği, görsel uyaran, ses, Valsalva ve ayağa kalkma gibi uyaranlardır.2
Akut olmayan yakınmalar için önerilen dört adımlı öykü yaklaşımı şöyledir: (1) varsa vertigo ya da baş dönmesi ataklarını tanımlamak, (2) varsa kronik vestibüler belirtileri tanımlamak, (3) işlevsel, psikolojik ve psikiyatrik eşlik eden durumları taramak, (4) birlikte bulunabilecek tüm vestibüler hastalıkları kapsayan bir tanıya ulaşmak. Aynı hastada epizodik ve kronik tablolar birlikte bulunabilir.21
Dört sendrom
| Sendrom | Sık iyi huylu nedenler | Tehlikeli nedenler | Hedefe yönelik muayene |
|---|---|---|---|
| Akut vestibüler sendrom günler süren sürekli vertigo | Vestibüler nörit, labirentit | Posterior dolaşım inmesi | HINTS plus (işitme dahil)1,3 |
| Epizodik, tetiklenen saniyeler–dakikalar | BPPV, ortostatik hipotansiyon | Santral pozisyonel nistagmus (posterior fossa lezyonu); ciddi nedenlere bağlı ortostatik hipotansiyon | Dix-Hallpike, supine roll, ortostatik ölçüm1,7,8 |
| Epizodik, spontan dakikalar–saatler | Vestibüler migren, Ménière hastalığı, vestibüler paroksizmi | Vertebrobaziler TIA, kardiyak aritmi | Ataklar arasında muayene çoğunlukla normal; öykü ve odyometri belirleyici1,13,14 |
| Kronik vestibüler sendrom aylar–yıllar | PPPD, bilateral vestibülopati, presbivestibülopati, MdDS | Vestibüler schwannom, serebellar dejenerasyon | Head impulse testi, Romberg (köpükte), odyometri, serebellar muayene16,17,18,20 |
Sık tuzaklar
- Normal head impulse testi rahatlatıcı değildir: akut vestibüler sendromda nistagmus varken normal head impulse testi santral bir bulgudur. HINTS yalnızca nistagmusu olan akut hastada uygulanır.3
- İşitme kaybı “periferik” demek değildir: AICA infarktı labirent infarktıyla başlayabilir; vasküler risk faktörü olan hastada yeni işitme kaybı dikkat gerektirir.4,6
- Her pozisyonel vertigo BPPV değildir: manevraya yanıt vermeyen, saf downbeat ya da nistagmusa göre orantısız kusmayla seyreden pozisyonel tablolarda santral neden aranır.1,7
- Sendromlar zamanla değişir: vestibüler migren ya da Ménière uzun bir atakla akut sendrom gibi başlayabilir; akut bir olaydan sonra PPPD gelişebilir.2,18
- Birden fazla neden olabilir: özellikle ileri yaşta BPPV, ortostatik hipotansiyon ve ilaçlar birlikte bulunabilir.8